Zakrzepica żylna

Zakrzepica żył głębokich

Zakrzepica żył głębokich kończyn dolnych

Jest to poważne schorzenie. Choroba ta niesie za sobą ryzyko wystąpienia zatorowości płucnej, będącej potencjalnym zagrożeniem życia, a także może być przyczyną przewlekłej niewydolności żylnej.

Zakrzepicy żylnej prawie nie spotyka się u dzieci ale nierzadko występuję u młodych, zdrowych dotychczas osób, choć częstość wzrasta z wiekiem.

Istotą choroby jest powstanie zakrzepów w żyłach głębokich. Zakrzepy te z jednej strony stanowią utrudnienie dla odpływu krwi z kończyny (stąd obrzęk), z drugiej strony występuje ryzyko urwania skrzepliny i przemieszczenia do krążenia płucnego. W tym drugim wypadku może dojść do zagrażającego życiu zatoru tętnicy płucnej.

Przyczyny zakrzepicy żylnej:

- wrodzone i nabyte zaburzenia krzepnięcia (tzw. nadkrzepliwość),
- urazy i wypadki
- operacje
- ciąża, antykoncepcja hormonalna,
- choroba nowotworowa,
- w mniejszym stopniu żylaki, otyłość, długie loty czy przejazdy .
Ryzyko to sumuje się przy wspóistnieniu kilku czynników

Objawy zakrzepicy:

- najczęściej występują nagle (np po nocy, po wysiłku, podrózy czy operacji)
- występuje ból oraz obrzęk kończyny
- najczęściej dotyczą łydki (goleni) i występują po jednej stronie
- czasem występuje st. podgorączkowy czy ocieplenie kończyny

Ultrasonografia, przepływy żylne w zakrzepicy

W razie podejrzenia zarzepicy żył głębokich, podstawową metodą badania jest ultrasonografia (USG, przepływy). W łagodniejszych objawach zakrzepicę żylną można wykluczyć na podstawie badań laboratoryjnych.

Leczenie zakrzepicy żył głębokich

Rozpozanie zakrzepicy żył głębokich pociąga za sobą konieczność długotrwałego leczenia przeciwzakrzepowego (tabletki lub zastrzyki). W przypadku ciężkich objawów, duszności, masywnej zakrzepicy lub wspóistnienia innych chorób leczenie rozpoczyna się w szpitalu, a pacjent kierowany jest pilnie. Osoby bez innych chorób i obciążeń mogą być skutecznie i bezpieczenie leczone w domu. Czas leczenia w niepowikłanych, łagodniejszych postaciach powinien trwać min. 3 miesiące; przy nawrotach, zatorowości czy innych schorzeniach leczenie często jest przedłużone, nawet przez całe życie. Przy skutecznym leczeniu skrzepliny w większości rozpuszczają, czasem pozostają i włóknieją. W bardzo rzadkich przypadkach skrzepliny usuwane są lub rozpuszczane metodami zabiegowymi. Stare skrzepliny nie stanowią zagrożenia zatorowością, ale przebyta zakrzepica zwiększa ryzyko następniej. W dalszej kolejności ważne jest leczenie i profilaktyka niewydolności żylnej - leczenie przeciwobrzękowe. W tym celu stosuje odpowiednio dobrane podkolanówki, pończochy czy inne materiały o stopniowanym ucisku. O ile to możliwe, u części pacjentów staramy się ustalić przyczynę zakrzepicy, w szczegolności jesli występuje rodzinnie, był nawrót oraz u osób młodszych.